Zobacz, jak Billy Corgan wykonuje klasyczny album Smashing Pumpkins „Mellon Collie & The Infinite Sadness” z towarzyszeniem orkiestry i chóru w londyńskiej Royal Festival Hall

Zobacz, jak Billy Corgan wykonuje klasyczny album Mellon Collie & the Infinite Sadness” w nowym, operowym brzmieniu z towarzyszeniem 60‑osobowej orkiestry w londyńskiej Royal Festival Hall — to wydarzenie, które łączy rock z muzyką symfoniczną i wizualizacjami, tworząc zupełnie świeże doświadczenie dźwiękowe.

Nowe brzmienie klasycznego albumu Mellon Collie and the Infinite Sadness

W ramach dwudniowego koncertu, 1 i 2 września, odbyły się pokazy, w których Smashing Pumpkins zinterpretowali materiał z albumu Mellon Collie and the Infinite Sadness na sposób operowy. Przed Billym Corganem na scenie pojawiła się 60‑osobowa orkiestra, której zadaniem było wnieść bogatą paletę barw i dynamiki do kompozycji z lat 90. Muzyka została skomponowana przez Billy’ego Corgana we współpracy z dyrygentem Jamesem Lowe’em, a całość została zwieńczona wizualizacjami, które dopełniły brzmienie sceniczne.

Setlist składała się z 20 utworów podzielonych na dwie akty, co umożliwiło pełne rozwinięcie motywów i kontrastów między intensywnymi momentami a bardziej intymnymi fragmentami. Każdy akt prowadził do przejścia z rockowego brzmienia na bardziej orkiestrowe i scenic, utrzymując spójność narracyjną całego wieczoru.

Rola Billy’ego Corgana i udział orkiestry

Orkiestra zagrała pierwsze cztery utwory, zanim Billy Corgan pojawił się na scenie. Później wokalista wystąpił na wybranych utworach: Thirty-three, Zero, Tonight, Tonight (final) oraz ponownie w Set 2 utworu Tonight, Tonight. Wokalista pojawił się także na innych utworach, zgodnie z notatkami wykonania, co podkreśla multidyscyplinarne podejście do scenicznego rekonstruktu albumu.

W pierwszej połowie koncertu orkiestra zagrała także inne kompozycje z oryginalnego materiału, takie jak Muzzle, Lily (My One and Only), oraz Stumbleine, dodając brzmieniowym warstwom głębi i kontrastów. W drugiej połowie zestawienia znalazły się m.in. By Starlight, X.Y.U., Bullet With Butterfly Wings oraz In the Arms of Sleep, co pokazało pełnię możliwości orkiestry w przetworzeniu rockowego materiału na sceniczny, orkiestrowy kalejdoskop.

Całkowita oprawa muzyczna — łącząca kompozycje Billy’ego Corgana i dyrygenta Jamesa Lowe’a — tworzyła nowatorski, całkowicie nowy, sonic i wizualny” doświadczenie, które otwierało nowe perspektywy interpretacyjne dla materiału z Mellon Collie and the Infinite Sadness.

Elementy sceniczne i produkcyjne

Wydarzenie wyróżniły nie tylko same kompozycje, lecz także elementy produkcyjne. Kostiumy zaprojektowano we współpracy z House of Gilles, co wpłynęło na estetykę wieczoru i wzmocniło operowy charakter koncertu. Dodatkowo niebagatelny wpływ na odbiór miały wizualizacje, które wraz z muzyką tworzyły spójną opowieść na scenie Royal Festival Hall. Tour po Londynie zapoczątkował serię trzech konfrontacji międzynarodowych, z zaplanowanymi późniejszymi występami w Antwerpii (6 września), Paryżu oraz Madrycie w kolejnych tygodniach.

W kontekście architektury koncertu, 60‑osobowa sekcja orkiestrowa zapewniła warstwę brzmieniową odpowiadającą różnorodności utworów na setliście: od szybkich, agresywnych fragmentów po lżejsze, melodyjne części. Całość została skomponowana tak, by oddać charakter oryginału, jednocześnie wprowadzając świeże, operowe brzmienie i klarowną separację głów wokalisty od orkiestry w stosunku do tradycyjnych interpretacji rockowych.

Koncert jako nowatorskie doświadczenie sceniczne

Opis projektu Billy’ego Corgana podkreśla jego charakter jako kompletnie nowego, sonic i wizualnego doświadczenia”. Wykorzystanie orkiestry, chóru i scenicznych wizualizacji deregulowało granice między rockiem a muzyką klasyczną, tworząc oryginalne doświadczenie słuchowe i wizualne. Setlist z wyszczególnieniem nazw utworów, takich jak Mellon Collie and the Infinite Sadness, Tonight, Jellybelly, Galapogos, Thirty-Three, Beautiful, Muzzle, Lily (My One and Only), Stumbleine, Zero, Thru the Eyes of Ruby, In the Arms of Sleep, 1979, By Starlight, X.Y.U., Bullet With Butterfly Wings, To Forgive, Cupid de Locke, Porcelina of the Vast Oceans, oraz Tonight (final) — ukazuje szeroki zakres materiału, który został przetworzony na formę sceniczną. Dzięki temu fani otrzymali unikalną możliwość doświadczenia nagranych wcześniej utworów w nowej, wielowątkowej oprawie.

Podsumowanie

Koncert w Royal Festival Hall 1–2 września ukazał, jak jedno z ikonowych dzieł lat 90. może funkcjonować w operowym kontekście, z orkiestrą i chórem. Wydarzenie, które połączyło elementy muzyki, scenografii i wizualizacji, odcisnęło ślad jako świeże, ambitne odtworzenie Mellon Collie and the Infinite Sadness, z nową dramaturgią i brzmieniem.

FAQ

Jakie utwory z Mellon Collie and the Infinite Sadness zostały zagrane z orkiestrą?

W pierwszej połowie koncertu orkiestra wykonała m.in. Muzzle, Lily (My One and Only) i Stumbleine; w drugiej połowie zestawienia znalazły się By Starlight, X.Y.U., Bullet With Butterfly Wings oraz In the Arms of Sleep. Setlist obejmowała także wymienione utwory z albumu, takie jak Mellon Collie and the Infinite Sadness, Tonight, Jellybelly, Galapogos, Thirty-Three, Beautiful, Muzzle, Lily (My One and Only), Stumbleine, Zero, Thru the Eyes of Ruby, In the Arms of Sleep, 1979, By Starlight, X.Y.U., Bullet With Butterfly Wings, To Forgive, Cupid de Locke, Porcelina of the Vast Oceans, Tonight (final).

Kto odpowiadał za produkcję muzyczną i dyrygenturę podczas show?

Muzyka na night została skomponowana przez Billy’ego Corgana i dyrygenta Jamesa Lowe’a, który prowadził orkiestrę podczas całego wieczoru, zapewniając spójną interpretację oryginalnego materiału w nowej aranżacji.

Jakie były elementy sceniczne tego wydarzenia?

Kostiumy zaprojektowano we współpracy z House of Gilles, a całość dopełniły wizualizacje na scenie w Royal Festival Hall, tworząc złożoną, operową atmosferę podczas dwudniowych koncertów.